T@n say : it's O.K.

เมื่อวาน ไป ถึง คณะ ใน สภาพ ที่ แบบ ว่า... นะ

อย่า ไป พูด ถึง เลย เอา เป็น ว่า ไม่ ดี สัก เท่าไหร่

ก็ เลย โดน เพื่อน ถาม ว่า....

เป็น อะไร ไป หรือ ว่า... ทะเลาะ กับ ใครคนนั้น

ที่ เพื่อน เรียก เจ ว่า ใครคนนั้น เพราะว่า...

เพื่อนๆ ก็ แค่ เคย เห็น ตอน เจ มาหา ตาล

แต่ ไม่ได้ รู้จัก เจ ว่า เป็น ใคร เพราะ...

ตาล ไม่ได้ ปิดบัง แต่ ก็ ไม่ได้ เปิดเผย (งงไหม?)

ตาล ได้ แต่ บอก ว่า ก็ แค่ เรื่อง ไม่ เป็น เรื่อง เค้า งี่เง่า ไป เอง

แต่ พอ ถูก ถาม มากๆ เลย ยอม เล่า ให้ เพื่อน ฟัง

ก็ โดน เพื่อนๆ บอก ว่า.....

ตาล จะ กลัว ไป ทำไม !!

ใน เมื่อ ที่ ตาล เล่า ผ่าน มา ไม่ว่า จะ เกิด อะไร

ใครคนนั้น ก็ เหมือน เดิม เสมอ ไม่ใช่ หรือไง?

พอ ตาล จะ เถียง ก็ โดน สวน มา ว่า...

เชื่อ มั่น ใน ตัว เอง และ ใครคนนั้น ให้ มากๆ หน่อย

นั่นสิเน๊อะ !!

เชื่อ ใน ตัว เอง ใน ตัว เจ ไม่ว่า ยังไง

เจ ก็ จะ ไม่ ทิ้ง ตาล เหมือน ใคร คนอื่น ใช่ไหม ?

พอ วันนี้ เพื่อน รีบ เข้า มา ถาม ว่า... เป็น ไง บ้าง ดี กัน หรือ ยัง

(แต่ มี คน หนึ่ง ถาม ต่าง จาก คนอื่น ที่ ฟัง แล้ว ฮา อะ5555+ คือ ...

ใครคนนั้น เนี่ย ชื่อ อะไร จะ ได้ เรียก ถูก เรียกใครคนนั้น มัน ยาว)

พอ ตาล บอก ไม่รู้ ยัง ไม่ได้ คุย กัน เลย ก็เลย โดน เพื่อนๆ บ่น ใส่

จน ตาล เลือก ไม่ ถูก เลย ว่า จะ ฟัง ใคร ดี ขนาด อาจารย์ เข้า มา สอน

แล้ว ยัง ไม่วาย ส่ง สายตา พร้อม ทั้ง กระดาษ ที่ เขียน มา บอก ว่า...

โทร ไป หา เจ ซะ!!!

แต่ ตาล ก็ ไม่ โทร ก็ ยัง เรียน อยู่ นี่นา

เด๋ว เรียน เส็ด ค่อย โทร ไป ก็ได้

(สรุปๆ ตาลงอน เอง ง้อ เอง จบ 555+)

พอ สิบ โมง หมด เวลา อาจารย์ ออก จาก ห้อง ปุ๊บ

คุณ เพื่อน ทั้ง หลาย พร้อม ใจ กัน มา รุม ตาล ทัน ที

หง่าๆๆ น่ากลัวๆเพื่อนใครเนี่ย555+

พอ โทร ไป เจ รับ สาย ตาลก็ กด วาง

ก็...ก็ ขอ เวลา ตั้ง ตัว แปบ ก็ เด๋ว นี้ เจ น่ากลัว กว่า เดิม มากมาย

พอ เจ โทร กลับ มา มือถือ สั่น ทำ เอา ตาล สะดุ้ง เลย 555 (ตกใจ จริงๆ น๊า)

เพื่อน ทั้ง หลาย เห็น ไม่รับ สักที ก็ พร้อม ใจ กัน เร่ง ให้ ตาล รับ

พอ รับแล้ว (หง่า น่ากลัวๆ) เจ ถาม...

“วันนั้นปิดเครื่องทำไม? เจบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าทำแบบนี้”

เสียง คุณชาย นิ่ง มากมาย น่ากลัว ง่า

“ก็...ก็....เค้า ขอโต๊ดดด” ( แง้ๆ อย่าดุเค้าจิ )

“เฮ้อ~  ตอนนี้ อยู่ ที่ ไหน?”

“มหา’ลัย” ( ชิๆ มา ถอน หายใจ ใส่ เค้า ด้ายงายยยย )

“รออยู่นั่น เด๋วไปหา”

แล้ว ตาล ก็ นั่ง รอ เจ โดย มี เพื่อนๆ นั่ง รอ เป็น เพื่อน

( ที่ จริง พวกนี้ อยาก เห็น หน้า เจ ต่างหาก =_= )

ไม่ ถึง 15 นาที เจ ก็ มา ถึง มหา’ลัย

เจ ขับ รถ พา ตาล ไป หา ที่ นั่ง คุย กัน

เมื่อ คุย กัน แล้ว ทุก อย่าง มัน ก็ ดี ขึ้น

พอ เที่ยง ก็ ไป หา อะไร กิน กัน

แน่ นอน ว่า คน เลือก ร้าน ต้อง เป็น ตาล

เจ....เค้า ก็ ไม่รู้ ว่า ทำไม คุณลุง ถึง เปลี่ยนไป

มัน เลย ทำ ให้ เค้า เริ่ม กลัว เพราะ เรา ต่าง กัน

อาจ เป็น เพราะ เค้า เอง ก็ ได้ ที่ ไม่ดี พอ